Հրապարակախոսություն

Արվեստի, Մշակույթի ԵՎ Պետության Առիթով

    Մենք, բովանդակ անցողիկի հետ, չենք կարողանում շրջանագծից դուրս գալ, խուփը դրված է, մեր դյուցազներգությունը և մահը ոչ մի կետում չընդհատվող փակ համակարգի մեջ ճչում են: Պետությունը և մշակույթը շրջանակի մեջ իրար բռնելու համար անընդհատ իրար են հետապնդում:     Միշտ էլ պետությունը ցանկացել է, որ իր ցնորական ճակատը, քաղաքի փողոցները, պատերազմները, ոտքի տակի գորգերը, գետերի … Continue reading Արվեստի, Մշակույթի ԵՎ Պետության Առիթով

Դերենիկ  Դեմիրճյան

                «Քամու բերանն ընկած թղթի մի կտոր, որի վրա գրված լինի երեք տող, թեկուզ ուրիշի ձեռքով, եթե դրանք պատկանում են Դեմիրճյանի գրչին, ուշադիր ընթերցողը կճանաչի Դեմիրճյանի ոճն ու լեզուն, այնքան ինքնատիպ Է նա»:                                              Ե. Չարենց       Դարաշրջանը այն դարաշրջանն էր, որ արյունը շուրթերին էր եկել: Հեքիաթի վիշապի նման ձգվել, գլուխը գեղեցկուհի … Continue reading Դերենիկ  Դեմիրճյան

Կանաչ Անտառներից Այն Կողմ

(Անդրեյ Նույկինի «Ղարաբաղն իմ ցավն է» գրքի առիթով)     Այս գիրքը [1] դեռևս մեզանից մեկի համար դյութական «ղողանջող զանգերի» մասին է, որ գալիք սերունդների համար որպես նախազգուշացում է հնչելու, տարածվելու է երկրագնդի երեսին:     Այսպես. Խորհրդային Միության փլուզման մոնումենտալ գաղափարների շրջադարձի, հանրապետությունների` միմյանց ծուռ ու ֆշշոցով նայելու, իրարից խոտորնակի փախուստի, խառնակ ժամանակաշրջանի հորձանուտի մեջ, զորությունը … Continue reading Կանաչ Անտառներից Այն Կողմ

Հովհաննես  Թումանյանի Հեռագիրը

    Այս տարի մեր արվեստի ամենայն մեծաց` Կոմիտասի (1869-1935) և Թումանյանի (1869-1923) 140-ամյակներ են լրանում։ Երկուսի էլ` երաժըշ- տական և բանաստեղծական, թողած ժառանգության մեջ լույսը և հույսը այնքան շատ են, որ երբեմն թվում է, թե   այս ժողովուրդը չէ, որ անցել է եղեռնի և նախճիրների միջով։     Սակայն, քանի որ լույսը և հույսը գին ունեն, … Continue reading Հովհաննես  Թումանյանի Հեռագիրը

Մարդը և իր բանակը

    Մարդկությունը` ստեղծման օրվանից ի վեր, պետությունների, ազգությունների, ժողովուրդների տեսակն ու ինքնությունն իր իսկ ծանր մոլուցքներից պաշտպանելու համար, որ արճճի նման ոտքերից կախված անընդհատ օվկիանոսի անդունդն է քաշում, դեռևս ավելի արդյունավետ միջոց չի գտել,  քան` բանակն է:     Եկող դարաշրջանների ընթացքում մարդկության համար ավելի ընդունելի դարձավ իր էվոլյուցիոն ծաղկումն ապահովող  հունա-հռոմեկան մենթալիտետը, որ սովորեցնում էր` … Continue reading Մարդը և իր բանակը

LevonKhechoian.com